BIBLEPAGE.NET

Wygodne czytanie Biblii w Internecie

Wersja dnia

Potem go Jezus znalazł w kościele i rzekł mu: Otoś się stał zdrowym, nie grzesz więcej, aby co gorszego na cię nie przyszło

Jana 5:14


 

Rozdział 41



1(40:20) Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
2(40:21) Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?
3(40:22) Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie?
4(40:23) Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?
5(40:24) Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim?
6(40:25) Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców?
7(40:26) Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego?
8(40:27) Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę.
9(40:28) Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?
10(41:1) Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?
11(41:2) Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.
12(41:3) Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.
13(41:4) Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?
14(41:5) Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.
15(41:6) Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.
16(41:7) Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.
17(41:8) Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.
18(41:9) Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
19(41:10) Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
20(41:11) Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.
21(41:12) Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.
22(41:13) W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.
23(41:14) Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.
24(41:15) Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.
25(41:16) Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.
26(41:17) Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.
27(41:18) Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.
28(41:19) Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.
29(41:20) Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.
30(41:21) Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.
31(41:22) Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.
32(41:23) Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.
33(41:24) Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.
34(41:25) Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.



  • Wersje zagranicznych  
  • English
  • Français
  • Deutsch
  • Español
  • Português
  • Italiano
  • Nederlands
  • Român
  • Dansk
  • Svensk
  • Suomi
  • Norsk
  • Čeština
  • русский
  • Український
  • Български
  • Polski
  • Hrvatski
  • Magyar
  • Shqiptar
  • עברית
  • Türk
  • 圣经
  • 聖經
  • 한국의
  • 日本語
  • Tiêng Viêt
  • ภาษาไทย
  • Tagalog
  • Indonesia
  • हिन्दी
  • தமிழ்
  • ਪੰਜਾਬੀ
  • اردو
  • Somali
  • Kiswahili
  • العربية